SMART Connected BIM

Om een gebouw te ontwerpen, te realiseren, op te leveren en te onderhouden moet een vaste reeks rollen worden vervuld. Er is een bouwconcept en ontwerp nodig, een aanbieding, werkvoorbereiding, vergunningen, de productie van bouwdelen, assemblage, opslag, transport, de bouw en afbouw op locatie en ten slotte het beheer. Die rollen staan los van de vraag wie ze uitvoert.

Eén en dezelfde partij kan de hele keten in eigen beheer uitvoeren, bijvoorbeeld een modulair prefab bouwbedrijf met een bouwconcept, werkvoorbereiding, fabriek voor halffabricaten en eigen montageteams voor assemblage in fabriekshal of op de bouw locatie. Maar even goed kan een regisserende partij de regie voeren over een netwerk van partijen, onderaannemers en leveranciers: architecten die het bouwconcept als basis nemen, ingehuurde werkvoorbereiders die de projecten en productie voorbereiden, gespecialiseerde leveranciers die halffabricaten leveren zoals vloeren, wanden, daken, keukens en elektra, en derden die de assemblage, bouw en afbouw op de bouwplaats verzorgen. Tussen die twee uitersten bestaan talloze mengvormen.

Welke verdeling ook wordt gekozen, de opgave is dezelfde. Marktontwikkelingen als arbeidskrapte, woningnood en de onderhouds- en vervangingsopgave van onze infrastructuur vragen om meer werk met minder mensen, terwijl organisaties tegelijkertijd willen groeien. Dat lukt alleen als onnodige handelingen uit het proces verdwijnen en juist naarmate meer partijen een deel van de keten verzorgen, nemen de overdrachtsmomenten tussen die partijen toe.

Elke schakel in die keten vraagt en produceert waardevolle informatie. Deze informatie is vaak opgeslagen in losse bestanden en systemen per discipline. Het ontwerp zit in het BIM-pakket, de calculatie in een spreadsheet, de planning in weer een andere tool, de productievloer werkt met eigen werkbonnen en de kwaliteits- en vergunningsdocumentatie staat verspreid over mappen en mailboxen.

En het gebruiken van (open) standaarden lost niet het probleem van uitwisselen via bestanden op!
Bij elke faseovergang wordt informatie opnieuw ingevoerd, overgetypt of nagezocht. Of misschien worden de bestanden geïmporteerd en wordt deze geïmporteerde data automatisch of met de hand gecontroleerd.

De ervaren medewerker die weet “hoe het zit” is de lijm die het geheel bijeenhoudt. Zolang die persoon beschikbaar is, gaat het goed; zodra het drukker wordt of nieuwe mensen instromen, wordt die afhankelijkheid een risico.

De gevolgen hiervan reiken verder dan losse fouten; ze raken het bedrijfsproces zelf.

Zolang kennis vooral in hoofden en verspreide bestanden zit, vertrekt die kennis mee zodra iemand het bedrijf verlaat. Bij elke personeelswisseling moet een deel van het proces opnieuw worden opgebouwd of heruitgevonden, met vertraging en kwaliteitsverlies als gevolg. Wat een ingespeeld team als vanzelf deed, wordt ineens een risico.

Omdat een vaste, herhaalbare werkwijze ontbreekt, verloopt bovendien elk project net even anders. Die inconsistentie maakt doorlooptijden onvoorspelbaar: een planning wordt een schatting, en of de gevraagde kwaliteit wordt gehaald, hangt af van wie het werk doet in plaats van hoe het proces is ingericht.

Het handmatig overnemen van gegevens van het ene systeem naar het andere verergert dat beeld. Elke overname vraagt niet alleen controle, maar tast ook de structuur van het proces zelf aan: stappen raken uit de pas, versies lopen uiteen, en de samenhang die het proces betrouwbaar zou moeten maken, brokkelt af.

En zonder standaardisatie is ten slotte niet aantoonbaar dát het proces klopt. Waar een eenduidige werkwijze en registratie ontbreken, kan compliance, of dat nu gaat om regelgeving, certificering of interne kwaliteitsborging, niet hard worden gemaakt. De zekerheid die een opdrachtgever, keurmerk of accountant vraagt, is er simpelweg niet.

Bij elkaar opgeteld raken deze gevolgen precies de vier zaken waar een industrieel bouwbedrijf op stuurt: risico, tijd, kwaliteit en zekerheid. Het zijn geen incidenten, maar het voorspelbare resultaat van een proces dat niet vanuit één gedeelde versie van de waarheid werkt. Juist daar grijpt SMART Connected BIM in: het model als gedeelde versie van de waarheid, waardoor kennis, werkwijze en registratie verankerd raken in het proces zelf in plaats van in mensen en losse bestanden.